Onderwijs

Reeds in 1992, tijdens de zogenoemde Aarde Top (Rio de Janeiro, Brazil), vond de multilaterale  gemeenschap de ‘Bevordering van educatie, maatschappelijk bewustzijn en scholing’ (Hoofdstuk 36 van Agenda 21) essentieel voor duurzame ontwikkeling.

De voorbije twintig jaar hebben voortrekkers - veelal op een ‘ad hoc’ basis – zich hiervoor ingezet. Conferenties werden georganiseerd, cursussen werden opgezet, curricula werden onder de loepe genomen. Inmiddels zijn we zover dat ‘duurzame ontwikkeling’ een vakoverschrijdende eindterm is in het secundair onderwijs en dat de eerste stappen gezet zijn van de integratie van duurzame ontwikkeling in het hoger onderwijs.

Nochtans kunnen we spreken van een ‘time lag dilemma’. De meerderheid in de samenleving erkent enerzijds de urgentie om de uitdagingen van niet-duurzame ontwikkeling aan te gaan, maar anderzijds volgt de hervorming van curricula veel te traag. Het resultaat is dat afgestudeerden nog steeds niet of onvoldoende over de nodige kennis en vaardigheden beschikken om zich mee in te zetten voor die noodzakelijke verandering.

De bijdrage van het Instituut aan het overbruggen van die kloof richt zich vanuit de expertise en ervaring van de stichtende leden vooral op het hoger onderwijs.